Ferðalangi.

Margt og mikið búið að gerast á þessum 3 vikum síðan ég bloggaði síðast.

Ég fór á Hurts tónleika með tveimur vinkonum mínum 27.október í Innsbruck. Það voru sjúklega góðir tónleikar og ég sé alls ekki eftir því að hafa farið. Þeir voru með þvílíkt show og söngvarinn er með sjúka rödd. Stelpurnar sem ég fór með eru líka svo miklir snillingar að þetta var frábær ferð. Eftir tónleikana fórum við heim til manns sem við fundum á couch surfing og hann ætlaði að hýsa okkur um nóttina. Það var mjög áhugaverð reynsla. Húsið hans var rosalega gamalt og það var ekki upphitað nema að hluta til. Eldhúsið og allt við húsið var eldgamalt og með mikinn sjarma. Gæinn var mjög áhugaverður, spilar á milljón hljóðfæri og stundar vetraríþróttir af miklu kappi. Í stofunni voru hillurnar hans gömul snjóbretti. Frekar kúl.

Eldsnemma um morguninn fór ég síðan upp á lestarstöð því ég þurfti að drífa mig til Munich því ég átti flug til Svíþjóðar um hádegi. Ég var svo stressuð á að sofa yfir mig og missa af lestinni að ég fór snemma upp á lestarstöð. Þar settist ég á einhvern bekk með nokkur stykki af sofandi ferðamönnum í kring um mig. Eða svo hélt ég. Það kom vörður þarna stuttu eftir að ég settist og vakti fólkið og vildi sjá lestarmiða. Þá var þetta allt fólk sem hafði bara komið til að sofa þarna. Nema gæinn við hliðiná mér, hann var rúmenskur. Við urðum rosalega góðir félagar, eða svona. Ég var að horfa á House þátt til að drepa tímann og hann stendur upp og fer. Hann kemur til baka skömmu síðar með bréfþurrkur af klósettinu og byrjar að þurrka skjáinn minn, því hann var rykugur og þá átti hann erfitt með að sjá á hann. Mjög fyndið atvik. Við héldum þá bara áfram að horfa á House saman þarna félagarnir, en hann kunni enga ensku, bara ítölsku. Svo dreif ég mig upp í lestina og steinsofnaði. Rankaði við mér í Munich og dreif mig upp á flugvöll. Ég elska að ferðast bara með handfarangur, ekkert vesen, engar biðraðir.

Stokkhólmur var snilld. Ég fæ alltaf rosalega gott að borða þegar ég kem til Stokkhólms því þau meðleigjendurnir eru svo dugleg að elda. Hulda og Hilla komu svo á miðvikudeginum 2.nóvember og við áttum sko miða á Rihönnu tónleika um kvöldið. Heldur betur spennandi. En við mætum upp í Globen kl. 19:30 og fáum okkur sæti. Þá áttu tónleikarnir að byrja samkvæmt miðanum okkar. Við erum í C svæði, sem er fááááránlega hátt uppi og það er rosalega bratt að horfa niður. Svo ég pissa náttúrulega í mig af lofthræðslu og sest á gólfið. En þegar við erum búin að bíða í tónleikahöllinni í 45 mínútur kemur einhver gamall maður út á sviðið og segir eitthvað á sænsku. Áður en ég veit af er fólkið byrjað að streyma út úr höllinni. Þá þýðir einhver sænsk gella þetta fyrir okkur – tónleikunum aflýst. Þetta var rosalega svekkjandi, en flugið mitt til Stokkhólms kostaði hvort sem er ekki mikinn pening og ég fékk að hitta elsku snillingana mína. Svo ég er ekkert svakalega sár.

En núna er ég komin aftur heim til Salzburg, bara í nokkra daga þó. Sem þýðir að ég verð að taka rosalega vel á lærdómnum þessa fáu daga sem ég er heima. Ég á nefnilega flug til Portúgal ekki á morgun heldur hinn með nokkrum skemmtilegum krökkum frá Ástralíu, Ítalíu, Skotlandi og Írlandi. Verður örugglega frábær ferð. Ég hef aldrei komið til Portúgal svo þetta er mjög spennandi.

Og já. Ég klippti hárið mitt stutt í stokkhólmi. Komið gott af þessu síða hári í bili.

Meiri fréttir næst,

Ykkar einlæg,

Jóhanna.