Námsmannalexíur.

Halló ástir.

Ég bloggaði fyrir 2 vikum. En í miðri færslu aftengdist ég internetinu án þess að vita af því svo að færslan vistaðist ekki og ég gerði uppreisn. Með því að blogga ekki.

Það er nefnilega svo skemmtilegt þegar maður ákveður að búa á ódýrasta stúdentaheimilinu í Salzburg að allir hlutir eru ekki fullkomnir. Eins og það að ég fæ bara 5GB internet á mánuði. Í gegn um kapal sem fer í vegginn. Og að klósettin voru fyrst alveg tilbúin í síðustu viku, ekki nema rúmum tveimur mánuðum á eftir áætlun. Og að eldhúsið okkar sem á að vera fyrir 27 manns er svipað stórt og eldhúsið heima hjá mömmu. En ég lifi þetta af, því ég er fátækur námsmaður og svona hlutir krydda bara upp á lífið og tilveruna.

Ég hef einmitt lært mjög góða fátækra-námsmanna lexíu hérna í Austurríki. Ég keypti mér notað hjól þegar ég flutti. Ég keypti ódýrasta hjólið, 50 evrur. Enda ætlaði ég bara að nota það í 4 mánuði. Ætlaði sko ekki að splæsa í aðeins flottara og betra hjól fyrir 100 evrur. Ekki séns. Svo keypti ég lás á 10 evrur og ljós á 10 evrur. Svo eyðilagði ég ljósið með því að skilja það eftir úti. Vissi ekki að þetta væri ljós sem maður ætti að taka með sér inn eftir notkun. Þá þurfti ég að eyða öðrum 10 evrum í ljós. Svo sprakk afturdekkið. Þá fór ég með hjólið í viðgerð á ódýrasta verkstæðið sem er mjög langt í burtu frá mér. Sú viðgerð tók viku, kostaði 20 evrur, og ég þurfti að blæða í strætómiða í millitíðinni. Fyrir 2 vikum sprakk svo framdekkið. Ég þverneita að fara aftur með hjólið í viðgerð. Ég blæddi því í 10 strætómiða, 16 evrum. Flaug svo til Danmerkur og fékk lánuð verkfæri til þess að gera við hjólið sjálf. Allt í allt hefur þetta hjól því kostað mig mun meiri pening, blóð, svita og tár heldur en ef ég hefði bara keypt hjólið fyrir 100 evrur. Mjög góð lexía. 

Ég lærði líka svona lexíu þegar ég keypti mér íbúð árið 2007 þegar ég var 18 ára. Ekki það að ég hefði átt að kaupa mér dýrari og betri íbúð sem hefði enst mér lengur. Meira svona, aldrei aftur kaupa sér íbúð á Íslandi á meðan þar eru verðtryggð lán. Ég veit ekki hvaða góða karma var í gangi í mínu lífi þegar ég náði að selja íbúðina viku fyrir hrun ...

Hér í Austurríki er fólk of kurteist. Hér hef ég nýlega þurft að nota strætó, eins og skýrist af hjólaóheppninni. Hér lendir maður í þeim skrýtnu aðstæðum að fólk er of kurteist. Það er troðfullt í strætónum, fólk stendur út um allt. Í staðinn fyrir að setjast niður í þau sæti sem laus eru, sem oft á tíðum eru þónokkur, þá stendur fólk af því það er svo kurteist. 

Annars er ógeðslega gaman að læra stjórnmálafræði. Lífið mitt hefur að mestu leyti snúist um ritgerðir, lestur og Boston Public þessa dagana. Vá hvað það eru góðir þættir. 

Annars er þetta mynd sem einhver snilldar listamaður gerði. Finnst þetta mjög við hæfi sökum kosninganna í Rússlandi og umhverfisráðstefnunnar í Suður-Afríku. Og bara allskonar. Ræddi einmitt við eiginkonu bróður míns um þessar kosningar, en hún er rússnesk. Hún segir að fólk geti ekki gert neitt, það viti alveg að þótt það myndi mæta á kjörstað og kjósa á móti þessum gæjum myndi það ekki skipta neinu máli, það myndu alltaf verða brögð í tafli. Þau gætu allt eins sleppt því að mæta á kjörstað. Hvaða Íslendingar ætla núna að væla um bagalega ástandið sem við erum í? Við höfum þó allavega alvöru kosningar og alvöru rödd.

En fyrir ykkur hin sem hafið engan áhuga á svona pælingum og langar helst að æla á stjórnmál, þá get ég glatt ykkur með öðru umræðuefni.

Ég er að fara til Berlínar, ekki á morgun, ekki hinn, heldur hinn. Hlakka of mikið til. Svo kemur maður heim, fer í skólann í 2 daga og svo er komið jólafrí hjá kútnum. Sem þýðir ekkert annað en snjóbretti, snjóbretti og snjóbretti.

Lífið er of gott. 

Nema kannski að ég er að skrifa 20 bls rannsóknar ritgerð um afstöðu fólks til aðildar Íslands að ESB og hvernig það tengist Icesave. Ó, sú gleði ...

Jólakveðjur úr rigningunni og hitanum.

Ferðalangi.

Margt og mikið búið að gerast á þessum 3 vikum síðan ég bloggaði síðast.

Ég fór á Hurts tónleika með tveimur vinkonum mínum 27.október í Innsbruck. Það voru sjúklega góðir tónleikar og ég sé alls ekki eftir því að hafa farið. Þeir voru með þvílíkt show og söngvarinn er með sjúka rödd. Stelpurnar sem ég fór með eru líka svo miklir snillingar að þetta var frábær ferð. Eftir tónleikana fórum við heim til manns sem við fundum á couch surfing og hann ætlaði að hýsa okkur um nóttina. Það var mjög áhugaverð reynsla. Húsið hans var rosalega gamalt og það var ekki upphitað nema að hluta til. Eldhúsið og allt við húsið var eldgamalt og með mikinn sjarma. Gæinn var mjög áhugaverður, spilar á milljón hljóðfæri og stundar vetraríþróttir af miklu kappi. Í stofunni voru hillurnar hans gömul snjóbretti. Frekar kúl.

Eldsnemma um morguninn fór ég síðan upp á lestarstöð því ég þurfti að drífa mig til Munich því ég átti flug til Svíþjóðar um hádegi. Ég var svo stressuð á að sofa yfir mig og missa af lestinni að ég fór snemma upp á lestarstöð. Þar settist ég á einhvern bekk með nokkur stykki af sofandi ferðamönnum í kring um mig. Eða svo hélt ég. Það kom vörður þarna stuttu eftir að ég settist og vakti fólkið og vildi sjá lestarmiða. Þá var þetta allt fólk sem hafði bara komið til að sofa þarna. Nema gæinn við hliðiná mér, hann var rúmenskur. Við urðum rosalega góðir félagar, eða svona. Ég var að horfa á House þátt til að drepa tímann og hann stendur upp og fer. Hann kemur til baka skömmu síðar með bréfþurrkur af klósettinu og byrjar að þurrka skjáinn minn, því hann var rykugur og þá átti hann erfitt með að sjá á hann. Mjög fyndið atvik. Við héldum þá bara áfram að horfa á House saman þarna félagarnir, en hann kunni enga ensku, bara ítölsku. Svo dreif ég mig upp í lestina og steinsofnaði. Rankaði við mér í Munich og dreif mig upp á flugvöll. Ég elska að ferðast bara með handfarangur, ekkert vesen, engar biðraðir.

Stokkhólmur var snilld. Ég fæ alltaf rosalega gott að borða þegar ég kem til Stokkhólms því þau meðleigjendurnir eru svo dugleg að elda. Hulda og Hilla komu svo á miðvikudeginum 2.nóvember og við áttum sko miða á Rihönnu tónleika um kvöldið. Heldur betur spennandi. En við mætum upp í Globen kl. 19:30 og fáum okkur sæti. Þá áttu tónleikarnir að byrja samkvæmt miðanum okkar. Við erum í C svæði, sem er fááááránlega hátt uppi og það er rosalega bratt að horfa niður. Svo ég pissa náttúrulega í mig af lofthræðslu og sest á gólfið. En þegar við erum búin að bíða í tónleikahöllinni í 45 mínútur kemur einhver gamall maður út á sviðið og segir eitthvað á sænsku. Áður en ég veit af er fólkið byrjað að streyma út úr höllinni. Þá þýðir einhver sænsk gella þetta fyrir okkur – tónleikunum aflýst. Þetta var rosalega svekkjandi, en flugið mitt til Stokkhólms kostaði hvort sem er ekki mikinn pening og ég fékk að hitta elsku snillingana mína. Svo ég er ekkert svakalega sár.

En núna er ég komin aftur heim til Salzburg, bara í nokkra daga þó. Sem þýðir að ég verð að taka rosalega vel á lærdómnum þessa fáu daga sem ég er heima. Ég á nefnilega flug til Portúgal ekki á morgun heldur hinn með nokkrum skemmtilegum krökkum frá Ástralíu, Ítalíu, Skotlandi og Írlandi. Verður örugglega frábær ferð. Ég hef aldrei komið til Portúgal svo þetta er mjög spennandi.

Og já. Ég klippti hárið mitt stutt í stokkhólmi. Komið gott af þessu síða hári í bili.

Meiri fréttir næst,

Ykkar einlæg,

Jóhanna.

Breytt plön.

Hæ þið.

Núna er ég búin að vera 2 vikur í skólanum og þetta er allt dottið í svolitla rútínu hérna. Ég er að elska tímana mína sem ég valdi mér og þá sérstaklega Euroscepticism. Þar eigum við að gera risa rannsóknarritgerð og kúrsinn er á masters leveli og hann sagði að við gætum notað þessa ritgerð sem BA ritgerðina okkar ef við ættum hana eftir. Sem er snilld!

En plönin hjá mér eru búin  að breytast. Ég verð bara í skiptinámi í eina önn hérna í Salzburg. Þetta er allt mjög flókið, en vegna þess að áfangarnir sem ég átti að fá metna heim umfram valið mitt eru annaðhvort ekki kenndir í ár eða ég náði ekki að skrá mig í þá áður en þeir fylltust útaf þessu fáránlega skráningarkerfi hérna, þá gæti ég ekki fengið nema 10 einingar metnar eftir áramót. Og mér finnst ekki taka því að vera önn lengur ef ég fæ svona lítið metið, svo ég er að fara að flytja héðan eftir 3 og hálfan mánuð!

Mér finnst þetta alls ekkert slæmt. Flestir hinir skiptinemarnir eru hér bara eina önn hvort sem er. Og með þessu móti er mjög raunhæft markmið að útskrifast næstu jól heima á Íslandi. Sem væri geðveikt. Þetta verður örugglega smá vesen svona þarna í janúar, þar sem ég er í prófum hérna úti þangað til 31. janúar og önnin heima á Íslandi byrjar strax eftir áramót. Það verður bara áhugavert. 

Svo þið þurfið ekkert að sakna mín of mikið þarna heima.

Ég er samt að sjá fram á frekar rosalega önn hérna. Ég er í 34 einingum og þar af í 3 áföngum þar sem ég þarf að gera 20-30 blaðsíðna ritgerðir. Ég talaði samt við kennarana um þær og ég má skila þessu öllu inn á ensku. Sem betur fer. Annars yrði ég ein með orðabókinni minni að djamma þangað til næsta sumar. Ég þyrfti líka helst að skila þeim sem fyrst svo ég fái einkunnir sem fyrst upp á námslánin að gera, en ég hef leyfi til að skila þeim þangað til í febrúar og mars. Ég tek einhverjar ofurvikur á þetta.

Það er samt svo fáránlega kúl að vera hérna. Ég sat inní eldhúsi í vikunni og var að spjalla við krakka frá Kosovo, Mongólíu, Azerbadjan, Lettlandi, Ítalíu, Þýskalandi og Austurríki. Svo fór ég á Erasmus kvöld í Augustiner ölgerðinni á fimmtudaginn þar sem ég kynntist stelpu frá Bandaríkjunum og við spjölluðum um bandarísk stjórnmál allt kvöldið. Ég er að elska það að upplifa þetta. Það er svo allt annað að tala um svona við einhvern sem er þaðan heldur en að lesa bækur og fjölmiðla. Það er líka snilld að vera í tímum í Euroscepticism með krökkum frá Tékklandi, Póllandi, Austurríki, Þýskalandi, Ungverjalandi, Rúmeníu, Ítalíu, Búlgaríu og bara nefndu það. Það er allt annað að hlusta á fólk segja frá sínum þjóðarpúlsi og sinni upplifun heldur en að lesa staðreyndir í bókum. Ég er eini nemandinn þarna frá Íslandi og kennaranum finnst það stórkostlegt. Hann er alltaf að spyrja mig hvernig við horfum á hlutina og hvernig sjónarhornið okkar er. Það er smá gaman að vera frá stað sem er svona langt í burtu og er að sækja um aðild að Evrópusambandinu. Gaman að vera í skólanum og læra um hluti sem eru að gerast akkúrat núna.

Þetta skiptinám er allavega að brjóta niður allar steríótýpur hjá mér. Gjörsamlega. Sem er snilld.

Svo er víst planið núna að fara til Noregs um jólin. Ég hef aldrei komið þangað svo það gæti verið gaman.

Annars eru bara einhverjar 2 vikur í það að ég fari til Stokkhólms á Rihönnu tónleika með Hillu og Huldu. Og nokkrum dögum þar á undan ætla ég á tónleika með Hurts í Innsbruck með Alinu og Zusönnu.

Æji það er bara snilld að búa í Evrópu.

Svo er ég að fara í fjallgöngu á morgun á fjall sem er á landamærum Austurríkis og Þýskalands sem er svipað hátt og Hvannadalshnjúkur. Það á eftir að vera eitthvað áhugavert þar sem ég stórefa það að hinir skiptinemarnir sem ég er að fara með séu þrautreyndir fjallgöngumenn. 

En ég skrifa um það næst.

Ykkar einlæg, 

Jóhanna

Fyrsta skólavikan.

Hæ allir.

Á morgun lýkur fyrstu skólavikunni minni í Salzborg. Hún hefur verið mjög áhugaverð þessi vika. Á mánudaginn fór ég í fyrsta stjórnmálafræðitímann minn sem fjallar um Evrópusambandið í efnahagsheiminum. Kennarinn þar talar mjög hratt og með svolítið austurrískum hreim svo ég átti í svolitlum erfiðleikum með að skilja hann. Ég skildi sirka helminginn af því sem fram fór og var svolítið týnd eftir tímann. Seinna um daginn fór ég svo í þýskutíma þar sem ég er að læra málfræðina upp á nýtt og gera verkefni eins og í menntaskóla. Það eru 4.5 auðveldar og ánægjulegar einingar.

Á þriðjudaginn fór ég svo í tíma í stjórnmálum evrópusambandsins. Ég er mikil í tímum núna sem tengjast evrópusambandinu, verð sprenglærð í því þegar ég kem heim. Þeir tímar eru uppi á fjallinu hjá kastalanum. Ég var alvarlega að íhuga að hætta við þann áfanga eftir að ég komst að því hvar hann var kenndur, en það er virkilega þess virði þegar upp er komið. Útsýnið er rosalega fallegt svo manni verður alveg nett sama um það hvað maður er sveittur. Það er líka svo rosalega heitt hérna alltaf, alla daga. Ég geri ekki annað en að svitna og ég var að tala við stelpu sem býr hérna og hún sagði að það væri ekki fyrren í desember þar sem það kæmi almennilegur kuldi. Fram að því er einn smá jakki alveg nóg. Herre gud.

Það er komin rosaleg löngun hjá mér að klippa hárið á mér stutt vegna þess að það er svo heitt að vera með sítt hár hérna. Og lúmskt erfitt þegar sturturnar eru ekki tilbúnar ennþá á hæðinni minni. Við erum 130 manns sem notum 2 sturtur saman og 4 klósett. Ég hef búið hér í rúmar tvær vikur og ég sé mjög sjaldan einhverja verkamenn vera að vinna í þessu. Fáránlegt dæmi.

Í dag var ég svo í tímum í inngangi að austurrískum stjórnmálum, sem ég er bara að taka upp á gamnið, og samvinnu og samningagerð í alþjóðastjórnmálum. Það er miserfitt að skilja kennarana þegar þeir tala, en það er samt gaman hvað maður skilur mikið. Sérstaklega þegar ég veit hvert samhengið er. Ég lendi reyndar oft í því að kennarinn spyr spurninga út í bekkinn, ég veit svarið, en ég kann bara að segja það á ensku svo ég þegi bara. Oft er líka ágætisþáttur af einkunninni fyrir áfangann þátttaka í tímum og umræðum. Sjáum hvernig það fer. Ég er svo feimin að tala þýskuna mína sem ég veit að er mjög málfræðilega vitlaus og barnaleg í svona akademískum hóp.

En á morgun er svo síðasti tími vikunnar, eurosceptisism, sem mér finnst mjög áhugavert. Ég held reyndar að þessi áfangi sé á mastersleveli því hann er svolítið krefjandi. En það er eini áfanginn sem ég tek á ensku. Ég hugsaði að það væri kannski sniðugt að hafa einn áfanga á ensku svona til vara ef manni myndi ekki ganga nógu vel í þýskunni og falla í einhverju.

Á föstudaginn er ég svo að fara í mjög spontant ferð til Stokkhólms og ætla að vera yfir helgina. Stundum má maður vera svolítið kærulaus og splæsa í flug þótt maður sé fátækur námsmaður. Það var reyndar ekki dýrt, ekki nema um 19 þúsund kall. Það er pínku mikil snilld að búa miðsvæðis í Evrópu stundum ...

Annars er það bara tchüss bis später.
Ég ætla að lesa heima fyrir morgundaginn.

Knús&kram,
Jóhanna

Októberfest

Nú er frá mörgu að segja.

Núna er kynningarvikan hjá okkur skiptinemunum búin og allir byrja í skólanum á morgun. Á fimmtudaginn fórum við skiptinemahópurinn í Augustiner ölgerðina hérna í Salzburg og þar kynntist ég helling af nýju fólki. Svo á föstudaginn fórum við í hópferð í stóra kastalann sem gnæfir hérna yfir allt. Ég ákvað að fara í ferðina um kastalann með þýskumælandi guide. Það voru smá mistök. Ég svosem skildi heildarmyndina, en hann talaði með rosalega miklum austurrískum hreim. Til dæmis sagði hann eKal í staðinn fyrir eGal. En það var snilldarferð og ég er núna búin að eignast meira af vinum sem tala góða ensku.

En á laugardaginn fóru ég, Bjarki, Alina, Linda og Chiara á Októberfest. Við ferðuðumst með svokölluðum Bayern lestarmiða sem gildir innan Bavaria og Salzburg. Þetta er afsláttarmiði og við fórum 5 saman fram og til baka til Münich á 29 evrur samtals. Sjúklega nett. Lestarferðin var áhugaverð, en það voru alls ekki næg sæti fyrir alla sem voru að fara svo fólk stofnaði til partýa á göngunum og á opnum svæðum. Þegar við komum svo til Münich voru allir svo flottir í þjóðbúningunum. Til dæmis tóku þessar skvísur þetta alla leið.

Ég hafði þegar keypt mér austurrískan þjóðbúning á flóamarkaði í Salzburg á 10 evrur. Hann er ekkert sérstaklega flottur, en alveg nóg til að vera með. Krakkarnir keyptu sér svo allir þjóðbúninga í Münich sem voru tjah, misdýrir. Það var allavega sjúklega gaman að koma á Októberfest svona í einn dag og sjá þetta og upplifa stemninguna. Þegar maður fer næst veit maður allavega hvað maður er að fara út í og hvernig maður á að undirbúa sig. En þetta var snilld. Við komum svo ekki heim með lestinni fyrr en hálf 3 um nóttina. Planið hafði verið að vakna eldsnemma og fara í ferð í Arnarhreiðrið þar sem Hitler átti hús. En við vorum svo þreytt að það var flautað af. Ég fer bara seinna þangað.

En í dag er ég loksins komin inn í kerfið hérna í háskólanum svo ég gat loksins farið að skrá mig í áfanga. Ekki seinna vænna því skólinn byrjar í fyrramálið. Ég er samt frekar sár, það var akkúrat orðið fullt í áfanga sem mér fannst geðveikt spennandi, Energy cricis and politics, svo ég er á biðlista yfir að komast í hann. Annars er ég skráð í áfangana EU in the world economy, Introduction to EU politics, Introduction to Austrian politics, Cooperation and negotiations in international relations og síðast en ekki síst Euroskeptism in Austria and central Europe. Svo má ekki gleyma þýskukúrsinum mínum sem ég er skráð í, þótt allir þessir kúrsar séu reyndar kenndir á þýsku. Þetta er allt sjúklega spennandi áfangar og ég er með aðeins meira en 30 einingar. Það er reyndar skyldumæting í marga af þessum kúrsum og ef þú sleppir því að mæta í meira en 2 tíma án þess að hafa gilda afsökun fellur þú sjálfkrafa í áfanganum. En ég er alltaf í fríi á föstudögum svo það er frábært. Og ég byrja aldrei fyrr en kl. 11 á morgnana.

Ég er virkilega að meta það að skjótast út á McDonalds og fá mér kvöldmat. Ég er samt ekki viss um að ég nenni því. Það er bara ekkert annað opið hérna á sunnudögum því hér er kaþólskan tekin alvarlega. Hér er til dæmis vani að segja Grüz Gott þegar maður heilsar fólki. Bein þýðing á því er heilsum guði þótt í raun og veru sértu bara að segja hæ.

En annars er allt gott að frétta. 

Salzburg er snilld.

Einlæg,

Jóhanna

Internationale

Hæ þið.

Það er allt að gerast í Salzborginni. Ég er búin að anmelda mig inn í bæjarfélagið svo það er loksins hægt að fara að senda mér póst. Og ég er komin með aðgang að "uglunni" hjá háskólanum. En af því að kerfið hérna hjá þeim sökkar þá get ég ekki ennþá skráð mig í neina áfanga og skólinn byrjar á mánudaginn. Megasvekk.

En ég fór til læknis í dag. Hef aldrei á ævinni farið í svona formlega og ítarlega læknisskoðun á bjagaðri ensku/þýsku. Niðurstaðan var allavega sú að það er ekki komin sýking í mýbitin mín, en ef þetta lagast ekki þá þarf ég að fara til húðlæknis. Sem ég nenni ekki. Svo þetta mun lagast.

En já, þessi vika er búin að vera kynningarvika hjá skiptinemunum. Mikið um upplýsingafyrirlestra og reddingar. Við erum 3 íslendingar hérna, sem er snilld en samt pínu leiðinlegt, þá er maður ekki eins sérstakur =) Ég er samt eina stelpan. Höfum nú þegar fengið spurningar eins og hvort allir Íslendingar séu ljóshærðir, hvernig maður ber fram Eyjafjallajökull og þess háttar snilld.

Ég er búin að eignast nokkuð af ágætis vinum. Bestu vinkonur mínar eru í augnablikinu frá Slóvakíu, Póllandi og Ítalíu. Ég er líka búin að kynnast nokkrum krökkum sem verða með mér í stjórnmálafræði og þau eru frá Ástralíu, Bretlandi og Ungverjalandi. Svo er ég líka búin að kynnast fólki frá Bandaríkjunum, Albaníu, Rússlandi, Spáni, Finnlandi, Danmörku og Þýskalandi.

Ég ætla að taka alla áfanga núna í haust á þýsku, sem verður örugglega svolítið erfitt, en þá vonandi kynnist ég meira af Austurrísku og Þýsku fólki og hætti að tala svona mikla ensku.

En bestu kveðjur frá fallegu yndislegu Salzburg,

Jóhanna Gísladóttir
Haus Merian, zimmer 408
Merianstrasse 40
5020 Salzburg
Austria

Flóamarkaðurinn.

Hæ.
Í dag náði ég að gera helling. Ég fór niður á alþjóðaskrifstofuna í skólanum til þess að ná í welcome möppuna þar sem ég gleymdi. Þegar ég fór að útskýra fyrir konunni að ég hafi komið þarna á miðvikudaginn en gleymt svo öllu þurfti ég ekki að segja meira, hún mundi greinilega eftir mér. Hló smá af mér, enda pínu hálfvitalegt að gleyma þessu. En svo fór ég og hitti Zusönu frá Bratislava og við fórum saman á flóamarkaðinn. Þar ætluðum við að reyna að kaupa fyrir mig hjól. Þau seldust upp á 2 mínútum. Já, það var brjálað mikið af fólki þarna. En í staðinn gat ég keypt mér austurrískan þjóðbúning fyrir Októberfest næstu helgi á 10 evrur. Ekki slæmt það.

Hann er svipaður og þessi.

En á flóamarkaðnum hittum við Alinu frá Póllandi og við tvær fórum saman í hjólamissjon. Við tókum stætó saman eitthvert og vorum á þvílíkri hraðferð því verkstæðið sem við ætluðum í var alveg að loka. Hér lokar fólk almennt um hádegi. Sem er fáránlegt. En þar áttu þeir engin notuð hjól. En á leiðinni til baka fundum við antík búð sem seldi notuð hjól og ég fékk eitt lítið og sætt með körfu á 50 evrur. Svo var keyptur lás og lukt svo löggan taki mann ekki. Og voila. Ég á hjól.

Síðan fórum við saman að hitta aðra Erasmus krakka og við skráðum okkur í þýskuáfanga fyrir önnina. Þeir kostuðu samt 60 evrur svo ég náði að eyða smá pening í dag. En allt í gott málefni samt sem áður.

Ég er núna komin heim til mín. Og hér ætla ég að tjilla í kvöld. Það eru nóg af moskítóflugum hér í Salzburg og þær bíta mig á nóttunni. Núna er ég komin með nokkur góð stykki í framan (sem er snilld) og nokkur mjög ljót undir ilina. Sem er fáránlega vont því þá er maður alltaf að stíga á þeim. Svo ég ætla bara að vera heima í kvöld og bera á mig afterbite og ofnæmissmyrsl í tonnatali. Þá kannski verður maður sætari á morgun. Það er allavega ekkert sérstaklega aðlaðandi að vera með nokkur stór graftarkýli í framan. Ojbara.

Annars er allt gott að frétta. Maður er hættur að þurfa að ganga um með kort af Salzburg hvert sem maður fer. Svo byrjar kynningarvikan á mánudaginn og þá verður sko nóg að gera. 

Bless í bili,

Jóhanna.

Salzach og Radler.

Vá. Það er eiginlega ekki hægt að blogga það er komið svo langt síðan síðast og margt búið að gerast. En ég reyni.

Ég, Óskar og Lára byrjuðum að ferðast 11.september til Rómar og leigðum bílaleigubíl. Þann daginn skoðuðum við Colosseum, keisarahæðina og fundum tjaldstæði numero uno. Við vorum semsagt með tjald, svefnpoka og dýnur alla ferðina og spöruðum hellings pening í gistingu. Sniðugu við. Daginn eftir kláruðum við að skoða Róm og fórum í heimsókn til páfans í Vatíkaninu. Það var engin röð svo við komumst strax inn, en ... það má ekki vera í stuttu eða flegnu hjá páfanum. Svo Lára og Óskar þurftu að vippa út stuttermabolunum og aukakjólnum sem þau voru nýbúin að versla og klæða sig í betur. Ég fékk svo stuttermabol hjá Óskari og skyrtuna hans til að vefja utan um lærin á mér. Útgangurinn á okkur var vægast sagt fyndin.

Ég get ekki sett inn neinar myndir af ráði frá ferðinni vegna þess að Óskar ákvað að taka myndavélasnúruna mína með sér til Svíþjóðar. Sorrí þið.

Um kvöldið gistum við á tjaldstæði í Tarquini og fórum svo til Siena og Flórens á þriðjudeginum. Vá hvað það var heitt. Og fallegt. Og góður matur.

Miðvikudagurinn fór í að skoða Pisa og keyra alla leið til Feneyja og finna sér gott tjaldstæði og fara í sturtu. Þar sváfum við óvart með opið tjald og ég fékk moskítóbit út um allt. Meirasegja á andlitið. Og fékk ofnæmi í bitin og klæjaði. Það var ánægjulegt. Fimmtudagurinn fór í að skoða Feneyjar og keyra til Bolzano til frænda Óskars, Gísla, sem leyfði okkur að gista hjá sér eina nótt. Daginn eftir fórum við svo öll fjögur saman til Ötztal að hitta Ingó sem vinnur í Haiming sem raft guide. Á laugardeginum fórum við svo í rafting hjá Ingó og eftir það kíktum við í vatnasvæðið á Area 47. Sem var snilld. Sunnudagurinn var allt í einu kaldur því það byrjaði að hellirigna um morguninn. Við höfðum planað að vera í Ötztal hjá Ingó fram á mánudagsmorgun en þar sem tjaldið og dótið okkar var á floti ákváðum við að fara bara beint til Salzburg. Á mánudagsmorguninn náði ég svo í lyklana að herberginu mínu á stúdentagörðunum þar. Eftir að hafa skoðað herbergið drifum við okkur í Ikea þar sem við vorum með bílaleigubíl þá var snilld að geta nýtt ferðina. Síðan eftir að innkaupunum hafði verið hent aftur heim til mín héldum við til Vínar. Ennþá í rigningu. Gistum þar eina nótt og síðan fóru Lára og Óskar til síns heima á meðan ég varð eftir og fór til baka til Salzburg. Þetta var stutta ferðasagan.

En núna er ég búin að vera 2 daga í Salzburg ein. Fyrsti dagurinn fór í það að taka upp allt Ikea dótið og koma farangrinum mínum fyrir. Það hefði verið gaman að setja inn myndir af því en ég verð víst að sætta mig við það að myndavélasnúran sé í Svíþjóð í bili. Síðan reddaði ég mér interneti, keypti Austurrískt símanúmer (0043 676 427 1642) og fór í matvörubúð. Í dag þurfti ég svo að fara niðrá skrifstofu í skólanum og melda mig inn. Ég gleymdi svo að sjálfsögðu welcome möppunni á borðinu á skrifstofunni svo ég þarf að fara aftur niðureftir á morgun og ná í hana. Svo þarf ég að fara í hinn enda bæjarins á morgun til að fá einhverja undirskrift svo ég geti meldað mig inn í bæjarfélagið. Allt svona vesen er bara skemmtilegt.

Á föstudaginn er svo risa flóamarkaður niðrí bæ vegna þess að það er e-ð festival hérna. Þá ætla ég að fara með stelpu sem ég kynntist í dag. Hún sagði að þar gæti ég keypt mér ódýrt hjól og svona. Fólki finnst víst rosalega dýrt að kaupa sér miða í strætó, þ.e. 100 evrur önnin. Sem er 16.0000 krónur íslenskar. Svo allir hjóla.

Í dag hitti ég líka stelpu frá Slóvakíu niðrí bæ og hún er sjúklega hjálpsöm og næs. Hún er búin að búa hérna í 1 ár svo hún veit allt um það hvernig þetta virkar hérna. Það var geðveikt veður í dag svo við keyptum okkur radler í súpermarkað og settumst í grasið hjá Salzach ánni. Sjúklega kósí.

En ég er allavega byrjuð að kynnast fólki, er líklegast á leiðinni á Októberfest í Münich um helgina og svo byrjar kynningarvikan á mánudaginn. Allt að gerast. Verst að fólk hér talar almennt ensku svo þýskan er ekkert byrjuð að blómstra. Það gerist kannski þegar maður byrjar í skólanum og fer í tíma þar sem allt fer fram á þýsku.

Þar til næst,
Jóhanna

Au revoir.

Þá er komið að þessu.

Það er flug eftir nokkra klukkutíma til Rómaborgar. Lára kom til Stokkhólms í dag og ég fór með hana að versla. Við héldum að allar búðir lokuðu kl. 19 svo við vorum ekkert að flýta okkur of mikið í búðunum. En það lokaði fyrr svo Lára gat ekki klárað að versla allt. En við örvæntum eigi, það er H&M í Ítalíu og Austurríki.

Við erum búin að kaupa tjald, svefnpoka og dýnur á liðið, búin að panta bílaleigubíl og látum svo bara veðrið leiða okkur áfram. Hlakka samt sjúklega til að rafta í Ötztal næstu helgi. Svo á mánudaginn eftir rúma viku verð ég loksins komin á áfangastað með allar þessar töskur. Salzburg!

Og ég er búin að kaupa mér nýja myndavél svo ég get tekið fínar myndir. Húrra.

Þangað til næst,
Jóhanna

Ekkert lýðræði.

Sæl aftur.

Ég er að slaka mér hérna í rafmagnsrúmi uppá hosteli. Ég er orðin gamalmenni með ónýtt bak á öllu þessu brölti í Stokkhólmi. Djók. Ég ákvað samt að taka mér frídag frá þessu mánaðarfríi sem ég er í um þessar mundir. Ég er samt að verða smá brjáluð á því að vera ekki byrjuð í skólanum. Það er enn alveg tæpur mánuður í það að það gerist.

En ég var að lenda í veseni með skiptinámið mitt. Eins flókið og skemmtilegt þetta er, þá samþykkir stjórnmálafræðideildin hvaða kúrsa ég fæ metna úti og hvað ekki. Ég hafði ekki fengið nema einn kúrs samþykktan, Lýðræði: kenning eða veruleiki - í staðinn fyrir Democracy kúrs úti. Allt hitt sem ég ætla að taka fer beint inn í val, þar sem kvótinn er 46 einingar. Allavega, þá er listinn yfir kúrsa sem kenndir eru skólaárið 2011-2012 loksins komin inn. Og ég fer að skoða. Og enginn Democracy kúrs kenndur. Vei.

Ég, ekki nennandi að fá bara 46 einingar inn fyrir þetta skólaárið fer í smá rannsóknarvinnu. Kemur á daginn að ég finn kúrs(a) sem geta komið í staðinn fyrir Evrópusamruna kúrsinn heima. Svo ég tek 2 kúrsa úti (The politics of the European union I&II) og fæ einn metinn heima. Svipað í einingafjölda svo það er í lagi. Ég sem var akkúrat að vona að þetta yrði ekki samþykkt. Í þessu fagi er kennd ein bók heima, en svona 10-12 bækur úti. Reyndar vonandi bara einhver hluti úr 10-12 bókum. Annað væri grín. Svo ég skráði mig í fjarnám í þýskuáfanga í HÍ í haust. Svo ég er smá byrjuð að læra. Húrra.

En allavega. Við Óskar erum búin að fara í skoðunarferð um Stokkhólm, labbandi. Og líka í smá verslunarleiðangur. Og líka í Tívolí. Það var snilldin ein. Við fórum með Huldu og Eið sem eru vinir hans Óskars sem eru bæði í skiptinámi hérna í vetur. Við byrjuðum á því að fara í rússíbana fyrir börn og lúkkaði alls ekki hræðilegur. Sem hann samt var. Jesús. Ég mun seint flokkast undir tívolí-hugrakka manneskju, en ég fór þó í fjóra rússíbana af fimm. Það eina sem ég lagði ekki í fyrir mitt litla líf voru fallturnarnir tveir.

Við lentum í skemmtilegu atviki í gær. Áður en Óskar fór í skólann og ég fór að tjilla inná tölvustofu í skólanum hans, þá fórum við í smá verslunarleiðangur. Óskar keypti sér skó. Þegar við vorum svo búin í skólanum (ég að stelast), og búin að taka lestina heim (sem tekur 25 mínútur frá miðbænum), þá stöndum við á brautarpallinum og ég spyr Óskar hvar skórnir séu. Hann er ekki með þá, ég er ekki með þá. Svo við áttum okkur á því að pokinn með skónum hafi gleymst í búðinni. Svo við tökum lestina aftur niður í bæ og náum inn rétt fyrir lokun. Og sem betur fer voru skórnir þar ennþá. Sem þakkarvott við alheiminn fórum við og fengum okkur mexíkanskan mat og hveitibjór.

Og núna er Óskar komin heim úr skólanum og við ætlum að skella okkur í Jysk að kaupa svefnpoka, dýnur og tjald til þess að nota í ferðalaginu okkar um Ítalíu og Austurríki sem hefst á sunnudaginn.

Þangað til næst,
Jóhanna

Stokkholmur.

Hae allir.

Nuna er eg buin ad vera i Stokkholmi i 5 daga. Eg er buin ad na ad gera og sja margt, enda ordid svolitid erfitt ad vakna a morgnana.

Eg flaug ut 31.agust. Akvad ad vera tjillud a thvi og taka flugrutuna kl. 5:20, enda atti flugvelin ekki ad fara fyrr en 7:50. Nema viti menn. Leifstod er TRODIN thegar eg kem. Mer leist ekkert a blikuna thegar eg sa ad rodin inn i check inn fyrir Icelandair nadi naestum ad kaffitari hinum megin i byggingunni. Tha for eg i sjalfsafgreidslurodina sem var heldur minni. Thratt fyrir ad eg hafi tekkad mig inn rafraent lenti eg svo i sjuklega langri rod inn i baggage drop. Fraenka min i security hlidinu thurfti svo ad gera jogurtina mina upptaeka. Madur var alveg buin ad gleyma thessum vokvalögum i öllu stressinu nidri. En thessum 10 minutum fyrir boarding eyddi eg i ad kaupa mer tvöfaldan Da Vinci med sukkuladisyropi a Kaffitar. Svo ljuft.

Thegar eg lenti i Stokkholmi med töskurnar minar thrjar var enginn Oskar. Hann kom samt a endanum eins og engill sendur af himnum ofan. Enda voru töskurnar farnar ad siga duglega i hja manneskju sem var klaedd i thungu fötin sin og dunulpu til ad vera ekki med yfirvigt.

Partyid helt svo afram thegar vid thurftum ad drösla farangrinum minum i straeto, lest og svo tvo tunnelbana.

En thar lauk djamminu ekki thvi 2 dögum seinna thurftum vid ad flytja okkur yfir a hostel. Tha var eg med allan minn farangur og Oskar med sinn. Og vid thurftum ad sjalfsogdu ad taka 2 lestir thangad. Eg hlakka vaegast sagt ekki til thess ad fara aftur med farangurinn i flug til Romar eftir 6 daga. En thad er önnur saga.

Blogga meira um Stokkholm i vikunni.

Thar til naest,
Johanna